در جستجوی بی طرفی، سرگردانیم

بی بی سی ورلد از انتشار آگهی کمک به قربانیان غزه سر باز زد. استدلال بی بی سی این است که انتشار این آگهی ممکن است مخاطبان را در بی طرفی بی بی سی به اشتباه بیندازد . منتقدان می گویند که اولا این آگهی حمایت از زنان و کودکان بی گناه و غیر نظامی است، در ثانی مردم خودشان تشخیص می دهند که کدام رسانه بی طرفی را رعایت می کند.

ITV و شبکه 4 تلویزیون بریتانیا از تصمیم قبلی خود منصرف شدند و اکنون این آگهی را پخش می کنند. اما بی بی سی و شبکه اسکای بر سر تصمیم خود ماندند و این آگهی را پخش نکردند.

استدلال اعتراض کنندگان این بود که مالیات مردم بریتانیا بخشی از بودجه بی بی سی را تامین می کند، به همین علت آنها تنها معترض بی بی سی شدند و با سایر شبکه ها کاری نداشتند.

این ماجرای نقض بی طرفی فارغ از اینکه بی بی سی درست می گوید یا سازمانهای خیریه بریتانیا، بسیار جالب است. چرا که امروزه "بی طرفی" به عنوان یکی از پایه های اصول اخلاقی روزنامه نگاری به حساب می آید و میزان تاثیرگذاری یک رسانه نسبت مستقیمی با بی طرفی یک رسانه دارد.

این مسائل البته در تلویزیون دولتی و رسانه های دولتی محلی از اعراب ندارد. در کلاس کارشناسی ارشد یکی از مدیران سابق خبرگزاری ایرنا به عنوان استاد مهمان حضور یافته بود که از خبرگزاری ایرنا به عنوان "خط مقدم جنگ رسانه ای" یاد می کرد. البته شخصا مشکلی با این مسئله ندارم و معتقدم که یک رسانه دولتی و یا حزبی اساسا کارش جنگ رسانه ای است و ایرادی هم به این قضیه وارد نیست.

اما به همین نسبت این رسانه ها نمی توانند در طبقه متوسط تحصیلکرده تاثیر بگذارند، چرا که آنها اعتماد خود به این رسانه ها از دست داده اند و سعی می کنند منابع خبری خود را از میان منابع مستقل و خصوصی برگزینند.

البته در ایران کنونی رسانه خصوصی نیز محلی از اعراب ندارد، تعداد منابع معتبراینترنتی نیز اندک است و مخاطبان هر روز در جستجوی رسانه ای تازه، با نگاهی متفاوت و صد البته بی طرف می گردند.